طراحی ساختار معمولی و مشکلات توجه شبکه HFC

طراحی ساختار معمولی و مشکلات توجه شبکه HFC

معرفی مختصری از شبکه دو جهته HFC

هنگام مطالعه شبکه دو جهته HFC، اغلب با توجه به کانال معکوس به چهار قسمت زیر تقسیم می شود: قسمت توزیع کاربر، قسمت انتقال کابل، قسمت انتقال کابل نوری و قسمت دسترسی جلویی.

پورت خروجی پایین دست آمپلی فایر کاربر از ترمینال کاربر به طبقه پایین برای کاربر اختصاص داده شده است. از آنجایی که سطح سیگنال downlink پورت خروجی ساختمان می تواند به بیش از 100dBμV برسد، سطح تنظیم دریافتی کاربر (65±4)dBμV است و از دست دادن شبکه توزیع کاربر به طور کلی (30±4)dB است.

پورت خروجی پایین دست از طبقه پایین به ایستگاه نوری درگاه خروجی پایین دست انتقال کابلی است. برای بهره پایین‌ای تقویت‌کننده دوطرفه، می‌توان آن را با توجه به سطح پورت خروجی downlink ایستگاه نوری تعیین کرد که معمولاً بین 20 و 4{4}}dB است. برای جبران تلفات انشعاب، توزیع و خط استفاده می شود به طوری که تلفات نهایی downlink بین 0 تا 10dB باشد. برای کانال معکوس، به دلیل اینکه تقویت کننده دو طرفه دارای ماژول تقویت معکوس مستقل خود است، بهره (از دست دادن) درج سیگنال معکوس می تواند به 0dB برسد. این همان چیزی است که ما معمولاً آن را "به دست آوردن وحدت" می نامیم.

بخشی از ایستگاه نوری تا فرستنده/فرستنده نوری جلویی را انتقال کابل نوری می نامند. در لینک پایین، لازم است اطمینان حاصل شود که توان نوری دریافتی گیرنده نوری ایستگاه نوری 0~-3dBm است، تا اطمینان حاصل شود که گیرنده نوری می‌تواند سطح کافی و حامل را به خروجی برساند. -نسبت نویز افت معکوس مربوط به انتخاب دستگاه نوری معکوس است. هنگامی که دستگاه نوری انتخاب شد، تلفات تعیین می شود. به طور کلی، بهره ترکیبی پورت خروجی بالادست گیرنده نوری را می توان بین 0 و 20dB تنظیم کرد (زمانی که توان ورودی گیرنده نوری معکوس -4.5dBm باشد).

قسمتی از خروجی گیرنده نوری معکوس تا درگاه ورودی CMTS دسترسی جلویی است. وظیفه اصلی این قسمت ترکیب چندین لینک نوری در یک ورودی به CMTS است. تلفات درج سرویس باید با توجه به پهنای باند سرویس و چگالی توان در کانال (قدرت در هر هرتز) محاسبه شود و سپس CMTS کم شود. مقدار سطح ورودی مورد نیاز این قسمت بزرگترین نقطه جمع آوری کل کانال معکوس است. بهتر است 6 تا 8 لینک نوری را در یک پورت CMTS ترکیب کنید. اگر تعداد آنها زیاد باشد، نویز کانال افزایش می یابد و کم بودن آن به صرفه نیست. قبل از اینکه سیگنال uplink وارد CMTS شود، یک تضعیف کننده ثابت حدود 3dB باید متصل شود. توابع آن عبارتند از: یکی بهبود عملکرد موج ایستاده کانال. دیگری ایجاد حاشیه برای دسترسی به خدمات دیگر است.

2. مشکلاتی که باید در بازسازی شبکه دوطرفه HFC مورد توجه قرار گیرد

تبدیل شبکه دو طرفه HFC چندین سال است که انجام شده است. اگرچه برخی دستاوردها به دست آمده است، اما ایده آل نیست. دلایل مختلف از جمله مشکلات درک و اقدامات ناکارآمد است. به طور خلاصه، مشکلاتی که در تبدیل شبکه دو جهته HFC باید به آن توجه شود، به شرح زیر است، برای مرجع شما.

1. عمدتاً معکوس، مثبت را در نظر بگیرید

در تبدیل شبکه دو جهته HFC، طراحی باید بر اساس جهت معکوس باشد و جهت رو به جلو را در نظر بگیرد. با فرض برآوردن الزامات معکوس، حجم کار تبدیل به حداقل می رسد و هزینه تبدیل کاهش می یابد. در طراحی باید به 3 نکته زیر توجه کرد:

(1) تعداد کانکتورهای کابل در شبکه توزیع دو طرفه باید تا حد امکان کم باشد. شخصی گفت: تحول شبکه توزیع دو طرفه عمدتاً یک پروژه مشترک است. این جمله حقیقتی دارد. هرچه کانکتورهای کابل بیشتر باشد، قابلیت اطمینان بدتر است. هر کانکتور اضافی بخشی از قابلیت اطمینان را کاهش می دهد. (2) در کانال معکوس، تلفات معکوس به طور مناسب کاهش می یابد، و معمولاً باید تلفات معکوس کمتر یا مساوی 30 دسی بل باشد. البته تلفات کانال معکوس معمولاً چند دسی بل بزرگتر از 30 دسی بل است که با بهره کانال معکوس آمپلی فایر ساختمان قابل جبران است. با این حال، تلفات معکوس نمی تواند خیلی زیاد باشد، در غیر این صورت، سطح خروجی مودم کابلی باید خیلی بالا باشد، که باعث اشباع توان کانال معکوس و کاهش نسبت حامل به نویز می شود.

(3) طول کابل اتصال از درگاه خروجی تقویت کننده کف تا انشعاب (یا توزیع کننده) هر واحد نباید از 30 متر تجاوز کند، در غیر این صورت، تقویت کننده کف نمی تواند تلفات را در انتهای بالا یکسان کند. کانال فوروارد

2. کیفیت اتصال کابل و فرآیند تولید اتصال

هنگامی که شبکه توزیع دو طرفه بازسازی می شود، کیفیت اتصال کابل و فرآیند تولید اتصال بسیار حیاتی است. در غیر این صورت، تماس ضعیف کانکتور کابل باعث از کار افتادن مودم کابلی یک یا حتی چند خانواده می شود. بنابراین در هنگام ساخت باید به اتصالات کابل توجه ویژه ای شود. به طور کلی باید به نکات زیر توجه کرد:

(1) قبل از بازسازی شبکه دو طرفه، آموزش فنی باید به پرسنل ساخت و ساز داده شود. پس از قبولی در آزمون می توانید این کار را انجام دهید.

(2) در طول ساخت و ساز، کیفیت پروژه باید به دقت نظارت و بازرسی شود. هر ناحیه فاقد صلاحیت باید به موقع اصلاح شود.

(3) پس از اتمام پروژه، کیفیت تبدیل شبکه دو طرفه باید بررسی و پذیرفته شود. پذیرش باید شامل آزمایش عینی، ارزیابی ذهنی و بازرسی کیفیت پروژه باشد.

3. از انتخاب مواد به خوبی مراقبت کنید

در تبدیل شبکه دو طرفه، تجهیزات انتخاب شده باید به شدت کیفیت را کنترل کنند، به ویژه تجهیزات زیر باید استانداردها را رعایت کنند.

(1) در تبدیل شبکه دو طرفه، کابل های کواکسیال -5 و -7 مورد استفاده در شبکه توزیع باید از کابل های چهار شیلد و تراکم قیطان شبکه بافته شده دو لایه استفاده کنند. و ضخامت توری بافته شده کابل چهار محافظ باید مطابق با استاندارد صنعت باشد. نیاز دارند.

(2) تلفات انشعاب اسپلیتر در شبکه توزیع باید به میزان مناسبی کوچک باشد تا مقدار تلفات کانال معکوس کاهش یابد.

(3) اتصالات کابل‌های کواکسیال -5 و -7 باید دارای سرهای F شده باشند و اتصالات حلقه گیر باید غیرفعال شوند.

(4) یک فیلتر بالاگذر باید به درگاه خروجی تلویزیون پایین دست جعبه کاربر اضافه شود. این فیلتر بالا گذر باید بیش از 40 دسی بل زیر 65 مگاهرتز را تضعیف کند.

3. روش توصیف سطح و اصل طراحی شبکه دو جهته HFC

1. روش توصیف سطح شبکه دو جهته HFC

معمولاً در شبکه دو طرفه HFC از دو روش برای توصیف رابطه سطح سیگنال استفاده می کنیم: روش اول این است که مقدار سطح مطلق سیگنال بر حسب dBm بیان می شود که برای توصیف سیگنال downlink مناسب است. روش دوم توصیف سطح نسبی سیگنال است. "بهبود" یا "از دست دادن" مقدار، بیان شده در دسی بل، اغلب برای توصیف سیگنال های بالادست استفاده می شود. از آنجایی که سیگنال بالادست ناگهانی است، اندازه گیری سطح سیگنال بالادست برای دستگاه عمومی دشوار است. بنابراین، ما معمولا از روش اندازه گیری افت لینک پورت دریافت کننده بالادستی CMTS یک پورت دستگاه خاص برای تخمین مقدار سطح کانال بالادستی در این پورت استفاده می کنیم.

2. اصول طراحی شبکه دو طرفه HFC

الف کانال نزولی

هنگام طراحی، ما عمدتاً سطح سیگنال downlink را که به کاربر می رسد و نحوه تخصیص سطح معقول شبکه در نظر می گیریم. روش طراحی اساساً مانند شبکه یک طرفه است و در اینجا تکرار نمی شود.

ب کانال بالا

هنگام طراحی، توجه اصلی ما برای کانال uplink از دست دادن لینک است. الزامات به شرح زیر است:

(1) از دست دادن لینک کانال uplink در یک محدوده مشخص متعادل و هماهنگ است. پس از قرار دادن کف، توزیع کننده ها، شعبه ها و جعبه های کاربری و همچنین کابل های اتصال و رابط های کابل وجود دارد. مجموع تضعیف این دستگاه ها مجموع تلفات معکوس شبکه توزیع است که می تواند به بیش از 30 دسی بل برسد. در طراحی کلی کانال بالادست، مجموع تلفات معکوس شبکه توزیع 30 دسی بل در نظر گرفته می شود و چند دسی بل اضافی با بهره بالادست ساختمان جبران می شود. بنابراین، مجموع تلفات معکوس شبکه توزیع بالادست باید تا حد امکان نزدیک به 30 دسی بل باشد، یعنی تلفات انشعاب اسپلیتر در شبکه توزیع باید به طور مناسب کم باشد.

در زیر ایستگاه نوری تا قسمت توزیع کابل در مقابل شبکه توزیع، از جمله ساختمان، تعداد کل مراحل تقویت کننده نباید از دو مرحله تجاوز کند. بهره تقویت کننده توزیع یا گسترش، تلفات کابل انتقال را برای دستیابی به "بهره صفر" یا "تضعیف صفر" خنثی می کند.

(2) در مورد ساختار شبکه توزیع: در طراحی خاص، ساختار پلکانی تا آنجا که ممکن است در زیر ایستگاه نوری استفاده می شود، اما ساختار درختی با تلفات شاخه کم می تواند به صورت محلی نیز استفاده شود. اساساً، طول های الکتریکی و اختلاف طول کابل ها از ایستگاه نوری تا هر کاربر تا حد امکان کوتاه است.

(3) در مورد تقویت کننده دو طرفه: در شبکه دوطرفه HFC که ما طراحی کردیم، تعداد کاربران تحت یک ایستگاه نوری چهار پورت معمولاً بیش از 2000 نفر نیست و تعداد کاربران زیر هر پورت حداکثر فقط حدود 500 نفر است. حداکثر دو کاربر در زیر ایستگاه نوری وجود دارد. تقویت کننده های کلاس و برخی مستقیماً در زیر ایستگاه نوری با کف قرار می گیرند. بنابراین، بهره رو به جلو تقویت کننده دو جهته را می توان با توجه به حداکثر تلفات downlink که معمولاً کمی بزرگتر است انتخاب کرد. به عنوان مثال، بهره ماژول تقویت کننده پسوند می تواند حدود 30 دسی بل باشد و بهره ماژول تقویت کننده ساختمان می تواند 35 تا 40 دسی بل باشد. بهره ماژول معکوس باید بر اساس حداکثر از دست دادن لینک بالا باشد. به طور کلی، یک ماژول تقویت کننده معکوس که 5 تا 6 دسی بل بالاتر است انتخاب می شود. با این حال، بهره ماژول تقویت کننده معکوس تا حد ممکن زیاد نیست. اگر سود خیلی زیاد باشد، بیهوده و بی اثر است. برای تنظیم مفید است

(4) از ایستگاه نوری به تقویت کننده گسترش، از پسوند به تقویت کننده ساختمان، یا از ایستگاه نوری به تقویت کننده ساختمان، افت پیوند بین هر سطح از دستگاه های فعال باید 5 تا 6 دسی بل کمتر از بهره باشد. ماژول معکوس مسئول تقویت uplink در اطراف برای اطمینان از وجود حاشیه در اشکال زدایی است.

(5) استفاده از کابل های کواکسیال: معمولاً اکثر مردم فکر می کنند که کابل های لوله آلومینیومی (عمدتاً شبکه ستون فقرات) یا کابل های چهار شیلد (عمدتاً شبکه توزیع) باید در شبکه دو طرفه HFC استفاده شوند. زیرا اجزای غیرفعال شبکه توزیع کاربر اثر تضعیف خاصی بر نویز و سیگنال های معکوس دارند. در قسمت انتقال کابل تنه، هیچ اثر تضعیفی روی سیگنال معکوس ندارد (حدود 0 دسی بل پس از لغو تضعیف بهره). بنابراین، توصیه می کنیم از یک لوله آلومینیومی یا کابل چهار محافظ نیز استفاده کنید.

به طور خلاصه، در فرآیند اجرای طرح، ما نباید تنها سیگنال downlink را در نظر بگیریم، بلکه سیگنال‌های uplink و downlink را در نظر بگیریم و در مواقعی که بین این دو تناقض وجود دارد، باید الزامات uplink را در اولویت قرار دهیم. سیگنال دهید و در صورت لزوم برخی مهندسی را قربانی کنید. اقتصاد در طراحی - هدر دادن برخی از سطوح خروجی ایستگاه نوری و تقویت کننده. با این حال، از آنجایی که حداکثر فرکانس uplink تنها 65 مگاهرتز است، 100-از دست دادن متر سیگنال uplink بسیار کمتر از 100-از دست دادن متر سیگنال پایین لینک بالا است. بنابراین، به طور کلی، اگر طراحی بر اساس اصول فوق است، تا زمانی که سیگنال پایین لینک بالا پایان می تواند الزامات طراحی، پارامترهای uplink اساسا، آن را نیز می تواند الزامات طراحی را برآورده کند.