به عنوان پهنای باند بالا و محیط انتقال با امنیت بالا، فیبر نوری به طور گسترده ای در شبکه های انتقال عمده مورد استفاده قرار گرفته است. با توجه به هزینه بالای کابل ها و تجهیزات، الیاف نوری بیشتر تنها در ستون فقرات شبکه استفاده می شود، که در سیم کشی سیستم زیر سیستم ستون فقرات عمودی و زیر سیستم گروه ساختمان برای تحقق ارتباط بین ساختمان ها و بین طبقه ها استفاده می شود. اجازه دهید به طور خلاصه دانش اساسی سیم کشی فیبر نوری را درک کنیم.
قبل از اقدام با سیم کشی فیبر نوری، ابتدا الزامات تخم گذاری کابل نوری را در نظر بگیرید. به طور کلی کابل های نوری باید شرایط زیر را برآورده کنند:
حداقل شعاع مجاز انحنای کابل نوری نباید کمتر از ۲۰ برابر قطر خارج کابل نوری در حین ساخت باشد، و نباید پس از ساخت کمتر از ۱۵ برابر قطر بیرون کابل نوری باشد. هنگام گذاشتن کابل نوری لازم است که نیروی کشیدن کابل نوری نباید از ۸۰٪ کشش مجاز کابل نوری تجاوز کند و نیروی کشش حداکثر لحظه ای نباید بیشتر از کشش مجاز کابل نوری باشد. کشش اصلی باید به عضو قدرت کابل نوری اضافه شود، و فیبر نوری نمی تواند به طور مستقیم کشش را تحمل کند.
پس از درک الزامات اساسی تخم گذاری فیبر نوری، گام بعدی انجام سیم کشی فیبر نوری است. سیم کشی نور معمولاً به سیم کشی سرپوشیده و سیم کشی در فضای باز تقسیم می شود. در زیر آنها را به طور مفصل تجزیه و تحلیل خواهیم کرد.
1. طبقه بندی کابل نوری و دانش سیم کشی
کابل های نوری داخل ساختمان عمدتاً در تخم گذاری زیر سیستم های افقی و زیر سیستم های ستون فقرات عمودی استفاده می شوند. تخم گذاری کابل نوری زیر سیستم افقی شباهت زیادی به جفت پیچ خورده دارد، اما چون عملکرد کششی کابل نوری بدتر است، باید در هنگام حوله کردن دقت بیشتری داشته باشید و شعاع انحنای بزرگتری داشته باشید. کابل نوری زیر سیستم ستون فقرات عمودی برای اتصال اتاق تجهیزات به اتاق سیم کشی در هر طبقه استفاده می شود، و به طور کلی در شفت کابل یا اتاق رایزر نصب شده است. برای جلوگیری از افتادگی یا لغزش، کابل نوری باید در قسمت بالایی، انتهای پایینی و وسط کانال در هر طبقه محکم ثابت شود. در شرایط عادی می توان از پیوندهای کابلی نایلونی یا کلیپ های فولادی برای تثبیت مؤثر استفاده کرد. در نهایت از مواد وصل کننده روغن دانه برای مسدود کردن و مهر و موم کردن تمام شکاف های کابل های نوری در هر طبقه ساختمان استفاده می شود و شکاف های سوراخ های لوله باید مسدود شود و اقدامات ضد آتش مانند مسدود کردن مواد ضد آتش برای رسیدن به اثر رطوبت و جلوگیری از آتش سوزی صورت گیرد. در هنگام گذاشتن کابل نوری، طول مناسب باید مطابق با الزامات طراحی محفوظ باشد. به طور کلی، 5m-10m باید در پایان تجهیزات محفوظ است، و اگر الزامات خاص وجود دارد، طول مناسب باید تمدید شود.
تخم گذاری کابل های نوری در فضای باز را می توان با توجه به محیط های مختلف به انواع زیادی تقسیم کرد. در محیط هایی مانند خطوط تنه از راه دور، رله های تلفن درون شهری، ارتباطات زیر آب و زیردریایی، شبکه های محلی، و شبکه های خصوصی، انتخاب کابل کشی فیبر نوری متفاوت است. روش های اصلی تخم گذاری سربار، مدفون مستقیم، خط لوله، زیر آب، سرپوشیده و غیره هستند.
1. کابل نوری سربار
کابل های نوری سربار بیشتر بر روی قطب های تلگراف استفاده می شوند. در هنگام گذاشتن کابل های نوری سربار، می توان از قطب های سیم باز سربار اصلی استفاده کرد که می تواند هزینه های ساخت و ساز را صرفه جویی کند و دوره ساخت و ساز را کوتاه کند. با این حال کابل های نوری سربار در مکان های بلند قرار دارند و در برابر بلایای طبیعی مانند گردباد، یخ و سیل و همچنین نیروهای خارجی و تضعیف قدرت مکانیکی خود آسیب پذیر هستند. بنابراین میزان شکست کابل های نوری سربار بیشتر از کابل های نوری دفن شده مستقیم و مجرای شده و کابل های نوری است. دو روش اصلی تخم گذاری وجود دارد:
نوع سیم آویزان: ابتدا کابل را با سیم آویزان بر روی قطب می بستند و سپس کابل نوری را با قلاب روی سیم آویزان آویزان می کنند و بار کابل نوری توسط سیم آویزان حمل می شود. نوع خود پشتیبانی کننده: از یک ساختار خود پشتیبانی کننده کابل نوری استفاده کنید، کابل نوری به شکل "۸" است، بخش بالایی یک خط خود حمایت کننده است، و بار کابل نوری توسط خط خود حمایت کننده حمل می شود.
2. به طور مستقیم مدفون کابل نوری
کابل های نوری به طور مستقیم مدفون کابل های نوری به طور مستقیم دفن شده معمولاً به طور مستقیم در زمین دفن می شوند که نیاز به عملکرد مقاومت در برابر آسیب مکانیکی خارجی و خوردگی خاک دارد. بسته به کیفیت خاک و محیط زیست، عمق کابل فیبر نوری مدفون در زمین به طور کلی بین ۰٫۸ متر تا ۱٫۲ متر است. در طول تخم گذاری باید مراقبت شود تا کرنش فیبر نوری در حد مجاز نگه دارد.
تخم گذاری کابل های نوری به طور مستقیم دفن شده نیاز به سنگر دارد. استاندارد سنگر به طور کلی ۱٫۲ متر خاک معمولی، ۱٫۰ متر نیمه سنگ، ۰.8m از quicksand، و ۱٫۲ متر کندن در هنگام عبور از راه آهن و بزرگراه ها است. کف سنگر فوق باید با خاک ریز ۱۰ سانتی متری یا برای خاک شنی پر شود، عرض پایین سنگر به طور کلی ۳۰ سانتی متر است. هنگامی که لازم است دو یا چند کابل نوری قرار گیرد، فاصله بین کابل های نوری باید ۵ سانتی متر باشد. لوله های فولادی یا لوله های سخت پلاستیکی باید در بخش هایی که سطح پیاده رو اغلب فشرده می شود، از پیش جاسازی شوند. تخم گذاری کابل فیبر نوری باید به شکل "S" گذاشته شود زمانی که با شیب مواجه می شود، از راه آهن، بزرگراه ها و دیگر بخش های ویژه عبور می کند.
3. کابل فیبر نوری لوله
لوله گذاری به طور کلی در مناطق شهری است، و محیط زیست به اندازه کابل های نوری سربار و کابل های نوری مدفون مستقیم خشن نیست. بنابراین هیچ نیاز خاصی برای پوشش کابل نوری وجود ندارد و هیچ زره پوشی لازم نیست. قبل از گذاشتن خط لوله باید طول بخش تخم گذار و محل اتصال انتخاب شود. در هنگام تخم گذاری می توان از بای پس مکانیکی یا کشش دستی استفاده کرد. نیروی کشش یک مسافت نباید از کشش مجاز کابل نوری تجاوز کند. مواد برای لوله ها را می توان از بتن، سیمان asbestos، لوله های فولادی، لوله های پلاستیکی و غیره با توجه به جغرافیا انتخاب شده است.
اندازه سوراخ لوله استاندارد شهر به طور کلی ф90MM که می تواند زیر لوله های پلاستیکی ۳ تا ۴ اینچی را در خود جای دهد. زیر لوله ۱ اینچی برای کابل های نوری با قطر کمتر از ۲۰ میلی متر مناسب است. زیر لوله آسان است که در طول فرایند تخم گذار پیچ خورده است. هنگامی که زمین پیچ و تاب کمتر از ۱۰ متر باشد، اصطکاک بین کابل نوری و دیواره داخلی زیر لوله افزایش خواهد یافت. این کار مشکلات خاصی را برای نصب کابل نوری به ارمغان خواهد آورد. بنابراین باید از تخم گذاری زیر لوله های پلاستیکی اجتناب کرد. اعوجاج. در هنگام گذاشتن کابل های نوری در م مجرای، خم هایی در مسیرهای ورودی و خروجی منهول ها و همچنین منحنی و اختلاف ارتفاع منهول ها در م مجرای وجود دارد. دستگاه های هدایت کننده باید به موقع برای کاهش اصطکاک کابل نوری و کاهش کشش کابل نوری مرتب شوند. ابزار ویژه "میله نایلون" باید در زیر لوله کشش کابل نوری استفاده می شود، که می تواند توسط یک ردیف از مهندسان و تکنسین های مناسب حوله. پس از اینکه کابل نوری حوله شد، کابل های باقی مانده در هر منهول به صورت دستی بر روی براکت مشخص شده قرار خواهند گرفت. برای ایمنی آینده، شنگ یا هوس PE به طور کلی برای حفاظت استفاده می شود، و ثابت با پیوندهای کابلی است. انتهای کابل نوری باید با طول مناسب سیم کویل باقی مانده و روی دیوار منهول آویزان شود، و نباید در آب غوطه ور شود.
کابل فیبر نوری لوله
4. کابل نوری زیر آب
در میان این نوع روش های کابل سازی نوری، محیط تخم گذاری کابل های نوری زیر آب شدیدترین است، بنابراین تعمیر فناوری ها و اقدامات گسل بسیار دشوارتر است. به طور کلی، کابل نوری زیر آب باید یک سیم فولادی یا سازه زرهی نوار فولادی اتخاذ کند و ساختار پوشش باید با توجه به شرایط هیدروژولوژیک رودخانه به طور جامع در نظر گرفته شود. به عنوان مثال در خاک های استون و بسترهای فصلی رودخانه ها با خواص آبششی قوی، جایی که کابل نوری از سایش و کشش بالا رنج می برد، نه تنها سیم های فولادی ضخیم برای زره پوشی مورد نیاز است، بلکه حتی زره پوش دو لایه نیز مورد نیاز است. روش ساخت و ساز نیز باید با توجه به عرض رودخانه، عمق آب، نرخ جریان، بستر رودخانه، نرخ جریان، و کیفیت خاک بستر رودخانه انتخاب شود.
کابل نوری زیر آب
