هدف اصلی اتصال فیبر نوری دستیابی به تقسیم فیبر نوری است. اتصالات فیبر نوری در سیستم های ارتباطی فیبر نوری مورد استفاده گسترده قرار گرفته است ، و انواع و ساختارهای مختلفی نیز وجود دارد. اما با نگاه دقیق تر ، ساختار اصلی انواع مختلف اتصالات فیبر نوری یکسان است ، یعنی بیشتر اتصالات فیبر نوری معمولاً از اجزای با دقت بالا استفاده می کنند (متشکل از سه قسمت متشکل از دو پین و یک لوله اتصال) برای اجرای نوری. اتصال تراز فیبر.
در این روش ، فیبر نوری در یک پین وارد شده و ثابت می شود و سطح پین برای رسیدن به تراز در لوله اتصال جلا می یابد. قسمت خارجی پین از مواد فلزی یا غیر فلزی ساخته شده است. انتهای جفت گیری پین باید زمین باشد و انتهای دیگر معمولاً از یک عضو کنترل خم برای پشتیبانی از فیبر نوری یا کابل فیبر نوری برای رفع استرس استفاده می کند. لوله اتصال به طور کلی از دو نیمه سرامیک ، برنز و سایر اعضای استوانه ای کامپوزیت و کامپوزیت ساخته شده است. بسیاری از آنها مجهز به فلنج های فلزی یا پلاستیکی برای تسهیل در نصب و تثبیت اتصال هستند. برای تراز کردن الیاف تا حد امکان ، دقت پردازش پین ها و لوله های جوش بسیار زیاد است.





